Categorie: Nieuwsbrieven
Begin 2027 starten er weer twee adviestrajecten, namelijk Servicekosten en Huurverhoging.
Arcade vindt dat huurders moeten kunnen meedenken en meepraten over wijzigend beleid bij hun verhuurder. De adviesaanvragen die bij haar als huurdersorganisatie binnen komen wil ze dan ook samen met bewonerscommissies vormgeven. Hoe precies kun je lezen in dit artikel over de werkgroep huuraanpassing uit 2025.
Een voorlopige planning voor de adviesaanvragen vind je hier onder. Ben je lid van een bewonerscommissie geef je dan snel op. Er kunnen maximaal 10 mensen deelnemen aan een werkgroep.
- Adviestraject huurverhoging 2027 | huurverhoging
- Adviestraject servicekosten 2027 | servicekosten
Bijna de voltallige Raad van Commissarissen was aanwezig, evenals de directeur-bestuurder, de directeur Wonen en de teamleider buurbeheer van Lieven de Key en natuurlijk het Arcadebestuur.
Het idee achter deze dag was eenvoudig: niet alleen vanuit de vergaderzaal praten over beleid, cijfers en rapportages, maar vooral luisteren naar de mensen om wie het uiteindelijk gaat. Wat speelt er achter de voordeur? Waar lopen bewoners tegenaan? En hoe ervaren zij het contact met Lieven de Key?
Door huurders zelf aan het woord te laten, krijgen de commissarissen een beter beeld van de dagelijkse praktijk. Dat helpt hopelijk om bij toekomstige afwegingen en besluiten de ervaringen en belangen van huurders nog beter mee te nemen.
Er werden drie locaties bezocht: Blok 52 op IJburg, De Sfinx op Sporenburg en de atelierwoningen aan de Zomerdijkstraat.
Blok 52
Bij Blok 52 kwamen verschillende problemen naar voren. Bewoners vertelden over de hittestress in hun woningen, vooral tijdens warme periodes. Ook het achterstallige onderhoud is een belangrijk punt van zorg. Daarnaast werd gesproken over het contact met de Vereniging van Eigenaars (VvE). Goede communicatie en duidelijkheid over de verantwoordelijkheden zijn belangrijk om de problemen aan te pakken en tot oplossingen te komen.
Het bezoek maakte duidelijk dat deze onderwerpen veel invloed hebben op het dagelijks woongenot van bewoners.
De Sfinx
Bij de Sfinx ging het gesprek vooral over de samenstelling van de bewonersgroep. Er zijn veel woningen in de vrije sector en er is veel verloop onder de bewoners. Doordat mensen regelmatig vertrekken en nieuwe bewoners hun intrek nemen, is het moeilijker om elkaar goed te leren kennen en een band met elkaar op te bouwen. De sociale samenhang in het gebouw staat daardoor onder druk.
Het gesprek liet zien dat prettig wonen niet alleen draait om de woning zelf, maar ook om het contact met buren en het gevoel deel uit te maken van een gemeenschap.
Zomerdijkstraat
Bij de atelierwoningen aan de Zomerdijkstraat was er juist goed nieuws. De bewoners waren blij dat Arcade en Lieven de Key er samen voor hebben gezorgd dat jonge kunstenaars een vast huurcontract hebben gekregen. Daardoor hoeven zij zich niet langer voortdurend zorgen te maken over de vraag of ze moeten verhuizen. Die zekerheid geeft rust en ruimte om zich te richten op hun werk en kunstenaarschap.
De bewoners waardeerden de gezamenlijke inzet van Arcade en Lieven de Key. Dit is een mooi voorbeeld van hoe samenwerking daadwerkelijk verschil kan maken in het leven van huurders.
Een dag als deze helpt om de afstand tussen de organisatie en de huurders kleiner te maken. Want uiteindelijk gaat het niet alleen om goed beleid, maar ook om hoe mensen hun woning en woonomgeving daadwerkelijk ervaren.
Goed luisteren naar huurders is een belangrijke eerste stap om samen tot betere oplossingen te komen.
In deze afspraken worden de doelen voor sociale huur en middenhuur voor de komende vier jaar vastgelegd. Arcade was erbij.

Woonvisie in ontwikkeling
Om input op te halen organiseert de gemeente bijeenkomsten in verschillende stadsdelen. Op 2 november konden bewoners van Centrum in Pakhuis de Zwijger hun ervaringen en adviezen delen. De wooncrisis stond daarbij centraal. Door het tekort aan betaalbare en passende woningen kunnen veel mensen belangrijke stappen in hun leven niet zetten. Veel aanwezigen benadrukten daarom dat goed wonen een recht moet blijven en geen privilege mag worden.
Uitdagingen in het centrum
Bewoners wezen erop dat de woningproblematiek in het centrum extra groot is. Door ruimtegebrek zijn de mogelijkheden voor nieuwbouw beperkt. Daarom moet volgens velen vooral worden gekeken naar het beter benutten van de bestaande woningvoorraad.
Daarnaast moet Amsterdam rekening houden met landelijke ontwikkelingen, waaronder de Wet versterking regie volkshuisvesting, die gemeenten meer kaders geeft voor hun woonbeleid.
Doorstroming en woningruil
Een belangrijk thema was de beperkte doorstroming van ouderen in sociale huurwoningen. Veel ouderen wonen relatief groot. Bewoners waren kritisch over maatregelen die ouderen zouden dwingen te verhuizen, onder meer vanwege de kosten en de sociale gevolgen.
Als alternatief werden verschillende voorstellen gedaan:
- stimuleer woningruil tussen huurders;
- stimuleer doorstroming binnen de eigen wijk;
- behoud de zelfde huurprijs bij verhuizing naar een passende woning;
- onderzoek woonvormen waarbij ouderen samen kunnen wonen;
- pak leegstand actiever aan.
Sociale huur beschermen
Veel aanwezigen maakten zich zorgen over de verkoop en liberalisering van sociale huurwoningen. Volgens hen leidt dit tot minder betaalbare woningen en een afname van de sociale samenhang in buurten.
Belangrijke adviezen waren:
- stop de verkoop en liberalisering van sociale huurwoningen;
- behoud sociale huur als basis van het Amsterdamse woonbeleid;
- laat uitbreiding van middenhuur niet ten koste gaan van sociale huur;
- onderzoek een gemeentelijk woningbedrijf dat sociale woningen kan terugkopen.
Leefbaarheid en klimaat
Naast betaalbaarheid vroegen bewoners aandacht voor de kwaliteit van woningen en buurten. Zij pleitten voor een deltaplan hittestress, waarbij woningcorporaties investeren in maatregelen tegen oververhitting van woningen.
De rode draad van de avond was duidelijk: benut de bestaande woningvoorraad beter, bescherm sociale huur en zorg dat wonen voor iedereen betaalbaar en toegankelijk blijft.
Meer informatie over de actualisatie van de woonvisie is beschikbaar via de website van de gemeente Amsterdam: Gemeente Amsterdam: Denk mee over de update van de Amsterdamse Aanpak Volkshuisvesting.
Notitie Visie op VvE
Arcade waardeert de inzet van Lieven de Key om de dienstverlening aan huurders in VvE-complexen te verbeteren. Een VvE (Vereniging van Eigenaren) is de organisatie waarin alle eigenaren van woningen binnen een gebouw gezamenlijk beslissen over het beheer en onderhoud van het complex. Arcade ondersteunt de ambitie om verschillen in dienstverlening tussen huurders in VvE-complexen en andere huurders te verkleinen en de positie van huurders te versterken.
Volgens Arcade moet de verdere uitwerking van de visie aansluiten bij belangrijke waarden zoals woonzekerheid, kwaliteit van wonen, zeggenschap en een gevoel van thuis zijn. Omdat huurders al langere tijd problemen ervaren, doet Arcade acht concrete voorstellen om de dienstverlening nu al sneller en beter te maken.
Voorstel 1
Maak een lijst met eenvoudige onderhouds- en servicezaken die direct kunnen worden uitgevoerd, zonder te wachten op een vergadering van de VvE.
Voorstel 2
Zorg voor een snellere afhandeling van reparatieverzoeken en houdt huurders goed op de hoogte van de voortgang.
Voorstel 3
Maak samen met alle betrokken partijen afspraken over goed VvE-beheer. Daarbij gaat het ook om het onderhoud van het casco: de belangrijkste onderdelen van een gebouw, zoals dak, gevel, fundering en draagconstructie.
Voorstel 4
Hanteer altijd het principe: “eerst repareren, daarna bespreken wie verantwoordelijk is”. Huurders mogen niet de dupe worden van discussies tussen betrokken partijen.
Voorstel 5
Zorg ervoor dat Lieven de Key altijd aanwezig is bij VvE-vergaderingen of zich laat vertegenwoordigen. Omdat huurders geen stemrecht hebben binnen de VvE, moet de corporatie hun belangen actief vertegenwoordigen.
Arcade ondersteunt daarnaast het terugbrengen van het aantal VvE’s, zolang dit niet leidt tot minder sociale huurwoningen.
Voorstel 6
Gebruik de opbrengst van verkochte sociale huurwoningen om elders woningen terug te kopen. Zo blijft het aantal sociale huurwoningen gelijk.
Voorstel 7
Houd u bij de verkoop van woningen aan de bestaande prestatieafspraken. Dit zijn afspraken tussen woningcorporaties, huurdersorganisaties en de gemeente over onderwerpen zoals woningvoorraad en betaalbaarheid.
Voorstel 8
Maak duidelijke afspraken met beheerorganisaties en VvE-beheerders. Dit zijn organisaties die namens eigenaren het dagelijks beheer uitvoeren. Zij moeten zorgen voor goede communicatie, duidelijke informatie en een transparante werkwijze voor zowel eigenaar-bewoners als huurders, vooral in complexen waarin er geen bewonerscommissie van huurders is.
Met deze acht voorstellen wil Arcade bereiken dat huurders in VvE-complexen sneller worden geholpen, beter worden geïnformeerd en meer invloed ervaren op besluiten die hun woonsituatie raken.
Hier onder vindt u een link naar de volledige stukken.
- 260330 Begeleidende brief Arcade inzake Visie op VvE’s Visie op VvE tbv Arcade maart 2026
- Visie op VvE tbv Arcade maart 2026
- 261011 advies Arcade -def Visie op VvE Bijlage 1 dv2017-06A bijl. Memo huurdersparticipatie in VvE-s Bijlage 2 dv2017-06A Huurdersparticipatie in VvE-s Bijlage 3 Meteen aan de slag
Reactie van Arcade op de Visie Participatie
Arcade vindt, net als Lieven de Key, dat huurders moeten kunnen meedenken en meepraten over hun woonomgeving. Huurders die zich gehoord en betrokken voelen, dragen bij aan prettige, veilige en leefbare buurten. Daarom vindt Arcade dat een visie op participatie niet alleen door de woningcorporatie moet worden opgesteld, maar samen met huurders, bewonerscommissies en Arcade. Besluiten over participatie hebben namelijk direct invloed op de invloed en zeggenschap van huurders.
Wat vinden huurders belangrijk?
Volgens Arcade komen belangrijke waarden voor huurders nog onvoldoende terug in de conceptvisie. Het gaat daarbij om:
- woonzekerheid;
- je thuis voelen in je woning en buurt;
- zeggenschap over zaken die huurders raken;
- goed en prettig wonen.
Deze waarden zouden volgens Arcade het uitgangspunt moeten zijn bij het maken van participatiebeleid. Daarnaast vindt Arcade dat corporatie en huurders op basis van gelijkwaardigheid moeten samenwerken. Sommige delen van de conceptvisie worden door huurders als te sturend ervaren. Arcade vindt dat huurders meer als gelijkwaardige gesprekspartner moeten worden gezien.
Meer aansluiten bij de praktijk van huurders
Veel huurders ervaren de regels, procedures en werkwijze van de corporatie als ingewikkeld. Daardoor is het soms lastig om mee te denken of invloed uit te oefenen op plannen die hun woonomgeving raken.
Arcade pleit daarom voor duidelijke communicatie in begrijpelijke taal. Huurders moeten op tijd worden geïnformeerd over plannen en weten waarover zij kunnen meedenken of meebeslissen. Meer invloed voor huurders zorgt volgens Arcade voor meer betrokkenheid, verantwoordelijkheid en inzet voor de buurt.
Rechten van huurders beschermen
Bij het beoordelen van de bijlagen bij de conceptvisie heeft Arcade geconstateerd dat sommige voorgestelde regels voor bewonerscommissies niet aansluiten op bestaande wet- en regelgeving zoals de Wet op het overleg huurders verhuurder (WOHV) en het Burgerlijk Wetboek. Ook ontbreken eerder gemaakte afspraken en is de rol van Arcade niet overal duidelijk beschreven.
Arcade vindt dat bestaande rechten van huurders en bewonerscommissies behouden moeten blijven. Sterker nog, zij wil samen met Lieven de Key onderzoeken hoe huurders nog meer invloed kunnen krijgen.
Zes voorstellen van Arcade
Arcade adviseert om
- een nieuwe visie op participatie en een volwaardig participatiebeleid te ontwikkelen;
- huurderswaarden centraal te stellen;
- respectvolle en gelijkwaardige taal te gebruiken;
- open, duidelijk en toegankelijk te communiceren;
- beleid samen met huurders en bewonerscommissies te ontwikkelen;
- bestaande participatierechten te behouden en waar mogelijk uit te breiden.
Samen werken aan leefbare buurten
Met dit advies wil Arcade bijdragen aan een gezamenlijk doel: prettige, veilige en leefbare buurten waar huurders, bewonerscommissies, Arcade en Lieven de Key samen verantwoordelijkheid nemen. Volgens Arcade is goede en volwaardige participatie van huurders daarbij onmisbaar.
Elkaar ontmoeten op het huurdersfestival in Amersfoort
Het belooft een bruisende dag te worden vol nieuwe ontmoetingen en interessante gesprekken. De hele dag is er een festivalprogramma met onder meer workshops, presentaties, demonstraties en een informatiemarkt. En natuurlijk mét muziek, drankjes, lekker eten en entertainment. Op deze pagina maken we steeds meer van het programma bekend en kunt u zich ook gratis aanmelden.
De reiskosten kunt u bij Arcade declareren tegen overlegging van een treinkaartje, vraag daarvoor een declaratieformulier op bij Arcade: info@hvarcade.nl
Locatie: De Rijtuigenloods
Een industriële evenementenlocatie in Amersfoort die meer dan 100 jaar spoorhistorie ademt. Met een ultiem decor van ruw staal, betonnen vloeren, authentieke spoorbielzen, en historische treinwagons.
Bezoekadres | Piet Mondriaanplein 61, 3812 BH Amersfoort
De redactie van NUL20 heeft een lijst samengesteld van de 90 belangrijkste smaakmakers in de volkshuisvesting in de metropoolregio Amsterdam.
Met jouw hulp – stem – gaan ze daar een top 20 uit distilleren.
We hebben ontdekt dat onze voorzitter, Helmie Bijleveld, deel uitmaakt van deze lijst van smaakmakers. Het zou leuk zijn als we met jullie hulp ervoor kunnen zorgen dat zij in de top 20 terecht komt.
Je kunt minimaal 5 en maximaal 10 personen aanvinken in de lijst van 90 personen.
Klik hier om je stem uit te brengen. Reageren voor de top 20 kan tot en met 18 december 2026.
De uitslag wordt bekend gemaakt op 28 januari 2027 in Amsterdamse School Museum Het Schip.
Net had ik me geïnstalleerd in m’n eerste eigen huis aan de Leeuwenwerf in voormalig Kattenburg of ik begon al rond te kijken naar iets nieuws. Ondanks de pogingen van mevrouw Christenhuis – een paar deuren verderop in de galerij – om mij via cassettes en handgeschreven briefjes te bekeren tot Jezus en tevens samen ‘snode plannen’ te smeden, was de behoefte aan een grotere ruimte sterker.
Het keerpunt was een licht instabiele buurman op bezoek die in huilen uitbarstte bij het zien van de kratten met elpees die netjes opgesteld in rijen van drie vanaf het raam een deel van de vloeroppervlakte innamen. Het riep het kind trauma bij hem op, dat er geen plek voor hem was en hij er niet mocht zijn.
Sindsdien hield ik nog nauwlettender de wat grotere vrijkomende woningen bij van de corporaties waarbij ik me had ingeschreven. Ik wilde zoveel mogelijk licht en ruimte. Ik bedacht dat ik de meeste kans op licht en uitzicht zou hebben bij woningen aan een plein. Toen er een adres aan het Suikerplein vrijkwam, reageerde ik dan ook direct. Al snel kreeg ik van Lieven de Key een uitnodiging om te komen kijken. Vergeleken met eerder door mij bezichtigde woningen zag dit er nieuw uit. Geen smalle wenteltrap naar boven, maar ruime brede stenen treden. Hoe hoger, hoe meer licht, dat op de vierde etage door een glazen koepel in het dak naar binnen viel.
De woning was de hoogste in het complex. Toen ik via de hal de woonkamer instapte was ik direct verkocht. Een zee van licht viel binnen door het kamerbrede raam, waardoor ik ook permanent zicht op de lucht en de wolken had. Het raam keek ver uit over een gracht met brede kade, die zich uitstrekte tot aan de Houtmankade en uitmondde in het IJ. Over de gehele breedte van het raam en de daarnaast gelegen glazen schuifpui van de keuken liep het balkon van waaruit ik als een burchtheer het gehele Suikerplein kon overzien.
Het complex was gebouwd in de vorm van een grote rotonde op de plaats waar ooit de fabriek had gestaan van de Wester Suiker Unie, bekend van de oranje kartonnen bekers met suikerstroop, die ik traag op pannenkoeken liet lopen.
Links van de voordeur was de ingang naar een ruime slaapkamer waarvan het schuifraam uitkeek op een groot rond speelplein met klimrekken, glijbaan, schommel, wip en op veren kunnende bewegen voertuigjes, waaromheen de appartementen in een ronde boog vierhoog gebouwd waren. De derde deur in de hal, recht tegenover de hoofdingang, gaf toegang tot een ruimte, die eerst een afzonderlijke kamer was geweest, maar door sloop van een tussenmuur nu deel uitmaakte van de woonkamer, die daardoor een riante oppervlakte had gekregen. Hier was meer dan voldoende plek voor mijn uitgedijde verzameling vinyl. Het stond buiten kijf, dit was mijn nieuwe huis.
Wanneer kan ik er in? vroeg ik gretig aan de toezichthouder van corporatie. Ik moest nog even geduld hebben. Het bleek dat er nog twee kandidaten voor mij waren. Laat het niet waar zijn. En … het was ook niet waar. Drie weken na mijn bezichtiging kreeg ik Suikerplein 19 aangeboden door woningbouwvereniging Lieven de Key!
Ik besloot de verhuizing dit keer grootscheeps en voortvarend aan te pakken. Maar de werkelijkheid bleek weerbarstig. In variatie op een andere Alfons: Maar tussen droom en daad staan mensen in de weg en te snel vertrouwen.
Wordt vervolgd
Alfons Roebroek
Het ontwerp van kunstenaar Gino Bud Hoiting is gebaseerd op gesprekken met bewoners, waarin samenhorigheid, gastvrijheid en je thuis voelen centraal staan.
De kleurrijke schildering nodigt uit tot een vrolijke reis omhoog langs de trappen, met op elke verdieping het thema ontmoeten: een praatje maken, samen koffiedrinken of eten delen. Bloemen en huisdieren versterken het gevoel van thuis.
Door de zichtbare ligging van De Beukenhorst vormt de muurschildering ook een warm welkom voor voorbijgangers.

De schildering is inmiddels aangebracht en werd op 9 juli onthuld.
Dat is de misschien niet heel erg inspirerende titel van een interessante brochure van de Woonbond, die is uitgegeven samen met Aedes, een koepel van woningcorporaties.
De brochure beschrijft uiteenlopende manieren waarop huurders zich kunnen organiseren om ‘invloed te krijgen op hun woning, woonomgeving en het beleid dat hen raakt’.
Volgens de formele wetgeving hebben huurders bepaalde rechten, waaronder die op participatie. Maar in de praktijk hebben ze weinig invloed op hun woonomstandigheden en zijn ze vaak slecht georganiseerd. Dat is volgens de inleiding van de brochure jammer, onder andere omdat daarmee belangrijke kennis, van bewoners, niet benut kan worden.
De brochure beschrijft eerst wat participatie, formeel en in de praktijk, inhoudt. Daarna worden verschillende vormen van organisatie besproken; een huurderspanel, luisterpanel, gesprekstafel, digitale vormen, en enquêtes. Bij elke vorm wordt kort aangegeven waar die specifiek voor geschikt is, en hoe zoiets opgezet wordt. Andere beschreven manieren om als huurders bijeen te komen zijn een huurdersdag, een burgerberaad, een jongerenpanel en meelezers.
Een tweede hoofdstuk behandelt meer laagdrempelige voorbeelden, veelal met als kern het uitdelen van koffie of andere versnaperingen om bewoners te lokken. Maar ook een wijkschouw of themabijeenkomst. Daarna wordt ingegaan hoe in de praktijk inspraak geregeld is bij renovatie, verduurzaming en nieuwbouw.
Hoofdstuk vier gaat over gemeenschappen en zelfbeheer. Er worden veel praktijkvoorbeelden gegeven (die alleen online uit te klappen zijn). Hier wringt het beschreven voorbeeld nogal eens met de bestaande praktijk. Zo wordt er een methode beschreven van welkomstgesprekken door bewoners (met nieuwe huurders). In de praktijk worstelen veel huurdersorganisaties met het feit dat corporaties hen geen informatie willen verstrekken over nieuwkomers, met de privacywetgeving als argument. Dat is misschien het grootste manco aan deze publicatie. Alle voorbeelden klinken mooi, maar er wordt weinig ingegaan op de praktische dilemma’s en machtsverschillen. Bijvoorbeeld dat corporaties allemaal betaalde medewerkers hebben en alle informatie over projecten hebben, en huurders maar in hun ‘eigen tijd’ moeten proberen daar wat tegenover te zetten. En corporaties hebben misschien wel belang bij actieve huurders, zoals in de brochure gesteld wordt, maar ze hebben er ook last van. Er zijn in de dagelijkse praktijk veel voorbeelden van tegenwerking van participatie door verhuurders, en het zou interessant zijn om daar ook op in te gaan. Wat te doen in dat soort gevallen?
Desondanks biedt de brochure een grote hoeveelheid beschrijvingen van initiatieven die bewoners kunnen ondernemen. De publicatie eindigt met minder formele vormen van samenkomen, zoals ‘portiekportiers’ (kinderen die de buurt schoonhouden), samen tuinieren, of koken, en de ‘ reuring methodiek’. Die laatste is in 2013 door woningcorporatie Habion in Rotterdam ingesteld om samen met ouderen plannen voor de omgeving te maken, en die vervolgens ook samen uit te voeren.
Meer pro-actieve vormen om invloed te krijgen, zoals kraken, bezettingen en buurt-actiegroepen komen dus niet aan bod. Maar misschien moet die aanvulling vorm krijgen van onderop, door de bewoners zelf.
Op de website https://www.woonbond.nl/inspiratiegids/ staan trouwens links naar meer informatie dan in de brochure.
Inspiratiegids_participatievormen_april_2026
Ook Aedes heeft een soort van handleiding gepubliceerd voor de woningcorporaties. Misschien leuk om naast elkaar te leggen.
2608 Aedes hoe-organiseer-je-participatie
Kees Hudig
